Zinat

Zinat is a novel by Vahid Zarrabi Nasab. This short novel, fusing parallel historical narratives, delves into the foggy and dusty years at the end of the Qajar era and the beginning of the Pahlavi period. It depicts the state of women at the dawn of two centuries of contemporary Iranian history, exploring unrequited loves and employing a less experienced vocabulary in its narrative. The story of Zinat, true to its title, is a romance at the boundary between fantasy and reality, where the white wings of dreams are crushed under the bitter truth. It spans from the early years of the last century to the beginnings of the new one, from the final confused months of Ahmad Shah to the onset of Sardar Sepah's era, and from the story of an old case and a young girl whose crime is not only love, but being a woman. Vahid Zarrabi Nasab, an Iranian writer and filmmaker based in Toronto, holds up a mirror to views on femininity in Iranian society in his latest literary work. He transports us to a segment of dusty contemporary history and women's movements, making us realize the impact of these past years on Iran's culture, art, and gender issues. Zarrabi Nasab has previously published several book titles on cinema, including 'Two Screenplays with One Ticket', 'What Are We Talking About When We Talk About Movies', and 'Tarantino's Film School'. With over 20 years of experience in journalism, he has also directed a few movies, the latest being the movie 'Dakhmeh'.

این رمان کوتاه در تلفیقی تاریخی و روایتی موازی، به سال های مه‌آلود و غبارگرفته انتهای قاجار و ابتدای پهلوی نقب می‌زند و تصویر زن در ابتدای دو سده‌ی تاریخ معاصر ایران را ترسیم می‌کند، با تصویرسازی عاشقیت‌هایی نشکفته و در واژگانی کمتر تجربه‌شده. داستان زینت به درستی عنوانش عاشقانه‌ای است در نقطه صفر مرزی خیال و واقعیت؛ آنجا که بال‌های سپید رویا، له می‌شوند زیر حقیقت تلخ و زار. از دل سال‌های ابتدایی قرنی که تازه به پایان رسیده تا قلب سال‌های ابتدایی سده‌ای که تازه آغازیدن گرفته است. از ماه‌های مشوش و مغشوش پایانی احمدشاه و شروع میدان‌داری سردار سپه و از لابلای پرونده‌ای قدیمی و دختر جوانی که جرمش عاشقیت است، که نه! جرمش زن بودگی است. و روزهای اکنون و جامعه‌ای که با همه ترقی‌زدگی و تفاوت‌هایش، اما برای زنان همان است که بود؛ در این ظاهر زینتی‌تر، اما حقیقتی گزنده‌تر نهفته است