Prison Plus

Opierając się na paradygmatycznym dyskursie dotyczącym więzienia, niniejsze badanie wprowadza potrzebę interakcji społecznych do pewnego rodzaju miejskiej przestrzeni poddanej kwarantannie. W ten sposób bada rozszerzenie wirtualnego miasta więzienia w obrębie prawdziwego miasta, najpierw w ujęciu ogólnym, a następnie konkretnie w przypadku więzienia Rajaeeshahr w Karaj. Po przeanalizowaniu aktualnej sytuacji więzienia Rajaeeshahr, książka sugeruje połączenie strategii ponownego wprowadzenia prawdy o przestępczości do społeczeństwa. Pozycja architekta w tej dziedzinie nie polega oczywiście na definiowaniu przestępczości, ale na wprowadzaniu odpowiednich pytań do dialogu społecznego i racjonalizacji (a także kontekstualizacji) karania przestępstw - podczas gdy za karę cierpi całe społeczeństwo. Badania i projekt koncepcyjny przedstawione w tej książce rzucają światło na lukę między decyzjami politycznymi a zarządzaniem i projektowaniem miejskim. Dlatego też powinna ona być przydatna dla profesjonalistów i studentów zajmujących się podobnymi zagadnieniami metadyscyplinarnymi, a jednocześnie stanowić przykładową praktykę dla osób zainteresowanych zastosowaniem fenomenologii w architekturze.