Niepróchnicowe zmiany szyjki macicy (NCCL)

Niepróchnicowe zmiany szyjki macicy (NCCL) oznaczają postępującą utratę struktury zęba na styku cementowo-szlifowym, niezwiązaną z próchnicą, z częstością występowania wahającą się od 0,8% do 85,7%. Zmiany te często objawiają się jako wady w kształcie klina lub spodka, a ich częstotliwość i nasilenie zwiększają się wraz z wiekiem ze względu na długotrwałe narażenie na wiele czynników etiologicznych. Głównymi przyczynami są zużycie mechaniczne spowodowane niewłaściwym szczotkowaniem zębów, erozja chemiczna spowodowana kwasami pokarmowymi i naprężenia biomechaniczne, takie jak abfrakcja. Abfrakcja, opisana po raz pierwszy w latach 80. XX wieku, podkreśla rolę obciążenia okluzyjnego i zgięcia guzka w generowaniu naprężeń rozciągających w okolicy szyjki macicy, predysponując szkliwo i zębinę do mikropęknięć i późniejszego zniszczenia strukturalnego. NCCL mają znaczenie kliniczne, ponieważ pogarszają estetykę, wrażliwość zębów, zatrzymywanie płytki nazębnej, żywotność miazgi i długoterminową integralność strukturalną, często stwarzając wyzwania w zakresie odbudowy ze względu na położenie w szyjce macicy i ograniczone możliwości wiązania szkliwa. Kierownictwo koncentruje się na minimalnie inwazyjnej odbudowie z użyciem materiałów takich jak kompozyty żywiczne, glasjonomery, glasjonomery modyfikowane żywicą i kompozyty samoadhezyjne.