Myśli roztrzaskane o ziemię

140 aforyzmów. Żadnego owijania w bawełnę.

Nie ma tu rad na szczęście. Nie ma technik na sukces. Nie ma ćwiczeń oddechowych ani list wdzięczności.

Są zdania, które powstały gdzie indziej - w dialogach powieści, w notatkach z mów, w postach pisanych przed pierwszą herbatą - i które w którymś momencie przestały potrzebować kontekstu. Zaczęły żyć osobno.

„Myśli roztrzaskane o ziemię" to antologia aforyzmów Michała Rozkruta. Materiał zbierany latami: z czterech powieści, z mów wygłoszonych publicznie, z lat wpisów na LinkedIn i blogu, oraz z prywatnego zeszytu prowadzonego bez odbiorcy.

140 tekstów podzielonych na jedenaście rozdziałów - od korporacyjnej hierarchii po ludzką skłonność do samooszukiwania. Od strategii po prokrastynację. Od zaufania po pamięć.

Kilka próbek:

Oceniasz innych. Sam jesteś poza oceną. To nie jest HR - to jest feudalizm.

Nagroda za dobrą pracę to więcej pracy.

Szczerość rzadko wynika z zaufania. Częściej - z braku alternatywy.

Emocje nie zaburzają oceny. Zastępują ją.

Raj i pułapka różnią się tylko czasem pobytu.

Aforyzm jest gotowy, kiedy nie ma w nim już nic do wyjęcia. Nie kiedy nie ma nic do dodania. Ta zasada obowiązywała przy każdym zdaniu w tej książce.

Dla kogo?
Dla tych, którzy wolą jedno celne zdanie od stu stron oczywistości. Dla czytelników literatury faktu i beletrystyki, którzy lubią, gdy autor patrzy trzeźwo. Dla osób, które znają poprzednie książki Michała Rozkruta i chcą zobaczyć, co zostawało, gdy reszta odpadła.

To nie jest poradnik. To jest wynik wieloletniego pisania - odcedzony do formy, która nie udaje czegoś więcej, niż jest.