Dyskrecja do dyscypliny

Kara śmierci w Indiach pozostaje głęboko kontrowersyjna ze względu na niespójne stosowanie, dużą swobodę decyzyjną sądów i brak jednolitych ram orzekania. Choć konstytucja nakazuje stosowanie uczciwej, sprawiedliwej i rozsądnej procedury, praktyki sądowe często odzwierciedlają subiektywizm, nierówne traktowanie i zaniedbywanie łagodzących czynników społeczno-ekonomicznych. Orzeczenia Sądu Najwyższego uznały wady, ale nie ustanowiły wiążących, obiektywnych wytycznych, co prowadzi do arbitralności, niepewności i ryzyka niesłusznych egzekucji. W raporcie Komisji Prawnej z 2015 r. podkreślono niską wartość odstraszającą, uchybienia proceduralne i międzynarodowe trendy reform, podczas gdy przeciwnicy argumentowali za bezpieczeństwem i wolą publiczną. Jeśli kara śmierci zostanie utrzymana, Indie pilnie potrzebują ustrukturyzowanych wytycznych dotyczących orzekania, dochodzenia przed wyrokiem, szkolenia sędziów, multidyscyplinarnego wsparcia w zakresie orzekania, usunięcia zachęt prokuratorskich, ścisłej zgodności z zabezpieczeniami prawnymi, okresowego przeglądu tendencji w zakresie orzekania i terminowych procesów egzekucyjnych. Sprawiedliwość w sprawach życia i śmierci musi być pryncypialna, spójna, humanitarna i wolna od arbitralności.