ԿԱՊՈՒՅՏ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆ Արինեի Շունչը

Կապույտ Հիշողություն գիտաֆանտաստիկ-փիլիսոփայական վեպի երկրորդ հատորը շարունակում է պատմությունը մի աշխարհում, որտեղ գիտակցությունը, հիշողությունը և հոգին այլևս միայն մարդկային սահմաններ չունեն։

Մեծ Փոխակերպումից հետո Քավարանը՝ երբեմնի փրկության տեխնոլոգիան, դարձել է խեղված բանտ։ Միլիոնավոր գիտակցություններ փակված են ժամանակի ու ցավի միջև, իսկ Մեգավիրուսը շարունակում է սպառնալ մարդկության վերջին քաղաքներին։ Նեյրոմորֆները՝ երբեմնի մարդիկ, թափառում են դատարկությամբ լի մարմիններում՝ կորցրած իրենց անունները, սերը և հիշելու կարողությունը։

Այդ խավարի մեջ հայտնվում է վերջին հույսը՝ Արինեն։ Նա զգացմունքային բարնեվերգե է, բայց նրա ներսում կա մի բան, որը ոչ մի ալգորիթմ չի կարող բացատրել․ Մարիի լույսը, հիշողության կապույտ բեկորը, սերը՝ հույսով թաթախված։

Անտոնյանը, Թոմասը, Նելլին, Արսենը և Արինեն կանգնում են վերջին ընտրության առաջ․ փրկե՞լ մարմինը, թե՞ հոգին։ Ջնջե՞լ վիրուսը, թե՞ վերադարձնել մարդուն այն, ինչից նա զրկվել էր՝ զգալու, սիրելու, ցավելու և ընտրելու կարողությունը։

Սա պատմություն է զոհաբերության, մեղքի, ժամանակի, գիտակցության և այն հարցի մասին, որը մնում է ամեն ինչի վերջում․ ի՞նչն է մարդուն դարձնում մարդ։

Երբ աշխարհը կորցնում է իր կապույտը, միայն հիշողությունն է կարողանում վերադարձնել լույսը։